Bon Pasku! (Vrolijk Pasen!)

Met Pasen is iedereen hier natuurlijk vrij, Bonaire is een katholiek land. En wat doen de Bonairianen dan? Dan gaan ze met zijn allen kamperen.

Vrij kamperen dus, op de kunuku (boerderij) of aan het strand. Wij zagen zelfs mensen kamperen bij de oude slavenhuisjes! Mensen nemen hun eigen matrassen mee en slapen in hun busje, een echt tentje, of onder bouwsels van pallets en stukken zeil.

Ziet er erg leuk uit! Maar ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik in ons eigen bed geslapen heb, in ons eigen huis! Ingel heeft tegenwoordig ook een mooi hemelbed: een mooi houten bed vonden we tijdens een 'porch sale' en de mooie klamboe hadden mijn ouders uit Nederland meegenomen. Jan Jaap en Ingel hebben samen de houten constructie om het bed gemaakt. Ik heb ondertussen mijn eigen bureautje, waar ik dit nu zit te typen. Met een mooie bureaulamp, ook van een porch sale.

Ingels bed en mijn bureautje.
We hebben weinig aan Pasen gedaan, maar Ingel en ik hebben wel eieren beschilderd en we hebben bij Lac gezwommen en een visje gegeten.

Deze laatste foto is een grapje: het bierflesje is leeg. Mijn moeder vond het er zo leuk uit zien: mensen die in het water gezellig een biertje drinken. Deze foto is voor jou, Ellen!

Afgelopen zaterdagmiddag hadden we een verjaardagsfeestje, van meester Mychel. Het was erg gezellig: een barbecue aan het strand, bij een oud vissershutje.

Een paar leuke opmerkingen van Ingel:
- Ik kijk heel voorzichtig uit!
- Hij heeft geen fictief vriendje maar een fictief huis: mijn grote huis. Als hij iets niet mag van ons, bijvoorbeeld een ijsje, of spelen met Felisa, omdat het niet uitkomt, zeggen wij altijd: Een andere keer!
Laatst zei hij: In mijn grote huis is het altijd een andere keer!
- We speelden een telspelletje waarbij we elkaars vingers en tenen telden. Toen vroeg hij mij: hoe oud ben ik? Ik liet 4 vingers zien, maar hij wil 5 zijn. Dus wat doet hij: hij telt de eerste vinger 2 keer en telt daarna verder, zodat hij toch op 5 uit komt. Wat een wiskundig inzicht he?

Groetjes, Maaike

Ingel en zijn vriendjes

Ingel is zijn vriendinnetje Saar uit Zutphen nog niet vergeten. Bij een speeltuintje van een restaurant waren er voor de kinderen een oud toetsenbord voor een computer en een oude telefoon. Ingel ging toen meteen Saar bellen, en daarna ging hij 'kjomploeteren'.


Vrijdagmiddag kwam er voor het eerst een schoolvriendje bij ons spelen. Toen we Ingel ophaalden hoorde ik al een jongetje tegen meester Mychel zeggen: ik wil met Ingel spelen. Mychel wees meteen naar Ingel: ga het maar vragen. Dus toen kwam Yorick (zo heet hij) bij ons spelen! Ingel was natuurlijk een beetje opgewonden en liet hem alles zien. Yorick is al 5 en je ziet het verschil wel: hij ging meteen met een doosje met bouwdingetjes spelen, en hij wilde met de Risk gaan spelen. Later gingen ze buiten steppen en fietsen. Problemen losten ze bijna alleen op: ik zat binnen en dan kwam Yorick of Ingel binnen: nu wil ik steppen, maar ik mag niet! Dan zei ik: samen spelen, ga maar zeggen dat jij nu aan de beurt bent! En dan liep het betreffende jongetje weer naar buiten en hoorde ik ze niet meer! Ik heb wat foto's gemaakt, vond het toch een historisch moment: het eerste schoolvriendje dat op eigen initiatief bij ons kwam spelen! Toen we hem weer naar huis wilden brengen, wilde hij niet weg! Dat is een goed teken. Volgende keer gaat Ingel bij hem spelen.

Yorick en Ingel puzzelen samen. Later speelden we ook Mare Polare, een mooi spel dat Ingel van Saar heeft gekregen bij het afscheid!

Samen kijken ze door de keukendeur naar ons achterbuurhuis: daar is een diepe kuil gemaakt voor de septic tank.

Groetjes, Maaike

Opa en Oma zijn alweer bijna weg

La ultima cena (de laatste maaltijd samen).
We hebben heel veel gezien en gedaan: er was een open dag op Mangazina di Rei, met optredens van Bonairiaanse bands.

We hebben leguanen gevoerd in Nationaal park Washington-Slagbaai. Maaike werd nog 'aangevallen' door een hongerig exemplaar.

Maaike en Ellen zijn naar Curaçao geweest met een "vliegend busje".

Ellen mocht naast de piloot zitten, hij moest wel af en toe opzij als ze een mooie foto wilde maken!

Art en Christy Vervuurt, familie van Ellen op Curaçao.

Boca Pistool.

We zijn ook met Ingels klasje naar het dierenasiel geweest.

We hebben heel veel foto's en films gemaakt. Hieronder een (hele) kleine selectie.

Slavenhuisjes en de mooie kleuren van de zoutvelden waar de slaven vroeger werkten.

Vanavond wilde Ingel niet slapen, hij wil mee naar Nederland. Bonaire is te warm, in Warnsveld is het lekker koud!

Groetjes, Maaike en Ellen.