Een eigen huis!

We zijn bezig een eigen huis te kopen. Het huis staat in de wijk Hato, op 5 minuten rijden van het centrum van Kralendijk, 2 minuten van de school van Ingel en 15 minuten van Rincon. Het is een rustige wijk, met Bonairiaanse, Nederlandse en Amerikaanse mensen uit de 'middenklasse'. De meeste huizen zijn redelijk groot en de percelen zijn ook best ruim. Wij hebben een in verhouding klein huisje, maar wel nieuw, dus er hoeft weinig aan te gebeuren. En hoe kleiner, hoe minder schoon te maken! Het is een heel schattig huis, in Bonairiaanse stijl en kleur. We willen er later een veranda aan laten bouwen en de tuin is nu helemaal kaal. Daar willen we veel (fruit-)bomen en struiken in zetten.

Zie hier de foto's (van de website van de makelaar):




Hopelijk kunnen we begin februari al verhuizen! We zijn er heel blij mee. Wonen in Rincon is ook heel erg leuk, maar de weg naar Kralendijk is best gevaarlijk. Er zijn veel kuilen in de weg, waardoor de auto's niet altijd op hun eigen weghelft blijven. Ook zijn er een aantal onoverzichtelijke bochten. Op zich niet erg, want dat haalt de vaart er een beetje uit, maar veel mensen snijden de bochten af, waardoor ze ook ineens op onze weghelft kunnen zitten. We hebben de afgelopen tijd ongeveer één keer per week een gevaarlijke situatie meegemaakt op die weg. Toch wel veel! En nu Ingel in Kralendijk naar school gaat, rijden we die weg dagelijks.


School
Over school gesproken! Ingel zit op dit moment voor de vierde ochtend op De Pelikaan. Het gaat erg goed. Meester Mychel en juf Nori (Pabo-stagiaire uit Deventer!) zijn erg aardig en Ingel vertelde dat hij met een paar kindjes al heeft gespeeld. 's Morgens vroeg zegt hij altijd dat hij naar school wil. Een goed teken dus.


Wandelen
Dinsdagmiddag zijn Jan Jaap, Ingel, Fred en ik gaan wandelen in de omgeving van Rincon. Er zijn een aantal routes uitgezet, door heel mooie gebieden. We liepen de 'roze route': rotsblokjes en plekken op boomstammen waren roze geverfd om de route aan te geven. We liepen over de helling van een heuvel, af en toe onder bomen door, dan was het even heerlijk koel. Toen kwamen we bij een rotswand, waar ook een bijennest zit. We hebben wel een uur gewandeld, Ingel hield het ook heel goed vol. Ik vond het heel leuk om te doen, zou nu graag een paar keer per week zo'n wandeling willen lopen. Ik heb nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, maar ik mis het om te bewegen! In Nl. fietste ik natuurlijk heel veel, maar hier bijna niet, dat is te gevaarlijk. En zwemmen doe ik toch ook niet zo vaak. Wandelen is dan heerlijk. Maar op de terugweg naar de auto viel ineens de zool van mijn mooie Lowa-wandelschoen! Nu dus maar op zoek naar stevige gymschoenen. Echte wandelschoenen zijn op Bonaire niet te krijgen.

Hierbij wat foto's van de wandeling:

Je ziet de witte honingraten hangen!


Onze spullen uit Nederland zijn aangekomen
De spullen van 'de boot' zijn aangekomen. Af en toe zeiden we dingen als: "waar is de kurketrekker? Op de boot!" Mensen dachten dat we een boot hadden, maar we bedoelden het grote schip met de container waarin o.a. onze spullen zaten. Voor de kerst was de container al aangekomen, maar het moest toen nog door de douane, en dat werd dus pas in het nieuwe jaar! Afgelopen vrijdag mochten we een handtekening zetten bij de douane en toen konden we onze spullen ophalen. We hadden toen nog geen vrachtwagen geregeld, maar konden al een paar dozen ophalen met onze eigen (huur)auto. Toen hebben we vooral dozen met boeken uitgezocht. Heerlijk om weer te kunnen lezen! Maandagmiddag kwam er een vrachtwagentje met vier mannen, die alles binnen 20 minuten inlaadden en in Rincon ook weer zo snel uitlaadden! En nu kunnen we rustig gaan uitpakken. Heerlijk! Een deel laten we natuurlijk in dozen zitten, tot we in ons eigen huisje kunnen.













Groetjes, Maaike