Lex, de grote vriend van Ingel, is op Bonaire! Samen met zijn zusje Kim en hun moeder zijn ze 1,5 jaar geleden terug gegaan naar Nederland. Gelukkig hebben we ze in Nederland ook kunnen zien.
Nu kwamen ze onverwacht langs. Ingel wist niet eens dat ze kwamen, dus hij was helemaal blij toen Lex en Kim op het schoolplein bleken te staan toen hij uit school kwam. En Lex sloeg direct zijn armen om hem heen!
vrijdag 21 oktober 2011
woensdag 14 september 2011
Gymles in zee
Omdat de gymzaal verbouwd wordt en dicht is tot de kerst (als het niet langer is), heeft de school een alternatief bedacht voor de gymles in de zaal: Gymles in zee!Ze doen wat spelletjes en estafette.
Hierbij foto's van Ingel, alweer in groep 4, met zijn klasgenootjes.
Hierbij foto's van Ingel, alweer in groep 4, met zijn klasgenootjes.
zondag 3 april 2011
Vissen en tennissen
Ingel heeft zondagmorgen 2 vissen gevangen! Elke zondag gaan hij en Jan Jaap 's morgens vroeg naar het steigertje om te gaan vissen. Meestal slaapt Maaike dan lekker uit, maar deze zondag kwam ze ook eens kijken. En ja hoor, Ingel heeft 2 vissen gevangen (en Jan Jaap 0, zegt Ingel er dan trots bij).
Het platvisje dat hij in zijn hand heeft hebben we opgegeten. Het koraalvisje dat hij daarna ving, hebben we teruggegooid.
Ingel zit nu op tennis, daarom zijn we lid geworden van de tennisclub in onze wijk. Elke avond na het eten slaan Jan Jaap en Ingel wat balletjes. Leuk hoor!
Achter Maaike zie je waarom de tennisclub 'Ocean view tennis club' heet. Ja ja, we leven nu echt het goede leven!
zaterdag 8 januari 2011
Ingels zevende verjaardag
Ingels verjaardag werd dinsdag 4 januari in de klas uitgebreid gevierd. De hele familie mocht hierbij aanwezig zijn en wij hebben genoten van alle liedjes die speciaal voor Ingel gezongen werden.
Het feestje was op woensdag, op Donkey Beach. In totaal waren er tien kinderen die op het strand en in de branding speelden. Om de beurt waren Jan Jaap, Ellen, Renée en Janneke "bay watch". De piñata was weer het hoogtepunt van het feest.
maandag 3 januari 2011
Oud en nieuw met familie uit Nederland
Op 30 december kwamen Maaike's ouders en zussen aan op Bonaire. Ze blijven tot 13 januari!
Ook op 31 december hebben we gebarbecued en vanaf het terras genoten van het vuurwerk. Ingel vond het prachtig, maar was wel blij dat we zelf geen vuurwerk afstoken: dat is toch wel gevaarlijk. En we huren dit huis, dus het mag niet afbranden. We hebben het er dus al goed bij hem in gekregen: probeer dit huis zo netjes mogelijk te houden!
Ook op 31 december hebben we gebarbecued en vanaf het terras genoten van het vuurwerk. Ingel vond het prachtig, maar was wel blij dat we zelf geen vuurwerk afstoken: dat is toch wel gevaarlijk. En we huren dit huis, dus het mag niet afbranden. We hebben het er dus al goed bij hem in gekregen: probeer dit huis zo netjes mogelijk te houden!
maandag 27 december 2010
Kerstfeest
zondag 26 december 2010
We zijn verhuisd!
woensdag 15 december 2010
Sinterklaas
Het werd een kadootjes orgie van 10 minuten. Het eerste was voor hem: een vierkleurenpen. Die wilde ik juist hebben! Juichte hij. En hij wierp zich op het volgende kado. Hij was gelukkig overal even blij mee. Wij waren trots op hem dat hij zo enthousiast was over alle kado’s. Van stickervel tot vlindervlieger.
Van tevoren dacht ik: dit zijn van die momenten dat een groot gezin gezelliger is. Samen gedichten maken en verantwoord spelletjes doen. Maar het bleek allemaal binnen 10 minuten te kunnen en we waren alle drie helemaal tevreden met deze pakjesavond.
Tijdens het feest van de intocht van Sinterklaas heeft Ingel spelletjes gedaan, zoals grabbelen in de grabbelton. Er was ook een spel waarbij hij met drie grote dobbelstenen moest gooien, waar in plaats van cijfers plaatjes van Sint, Pieten, Stoomboot etc. op stonden. Wanneer je drie dezelfde plaatjes gooide, won je een groter kadootje. Ingel gooide drie keer de Sint, dus hij kreeg een prachtige auto.
PS Ook hier hoeven we Boer zoekt vrouw gelukkig niet te missen. We kijken het via uitzending gemist, met de laptop gezellig in bed.
Er was een boer die slechts 2 brieven ontvangen had.
Jan Jaaps commentaar: Ja, dat kon je verwachten. Hij vroeg om een intelligente vrouw, daar komen heel weinig reacties op.......!
(Ter verdediding van JJ: hij bedoelde het goed: veel vrouwen zijn wel intelligent, maar vinden zichzelf dommer dan ze zijn!)
vrijdag 3 december 2010
Ingels vorderingen en ons werk
Hier alweer een uitgebreider verslagje uit Bonaire.
Ingel
Ingel: “Hoe duur is die pen?”
Maaike: “1 gulden 80”
Ingel: “Hé, dat is net zo duur als 1 dollar!”
Drie dagen geleden hadden we het over de waarde van de dollar. Dat heeft hij dus onthouden!
Hij is bezig met letters, vraagt bijvoorbeeld of een woord met een F of met een V wordt geschreven.
Ingel: “Soms maak ik fouten”
Maaike: “Maar dat mag, je moet het nog leren! – Trouwens, waarmee schrijf je Fout?”
Ingel: “Met een V.”
Maaike: “Nee, met een F.”
Ingel: “Maar als ik een foutje maak, schrijft de juf een v in mijn schrift!”
Dat klopt, de juf zet dan een soort vinkje neer. Ingel herkent dat als een V!
We hebben het eerste portfolio gesprek gehad in groep 3. Spannend hoor, nu gaat het echt over schrijven en rekenen. Nou, hij is heel snel met rekenen en ook met schrijven. Hij let goed op en stelt goeie vragen.
Het gesprek had echt de vorm van een functioneringsgesprek. De juf vertelde dat Ingel altijd snel klaar is met rekenen en of hij dan extra werk zou willen doen. Ingel: Ja, sommen!
Ik vind het heel leuk dat de juf dat op deze manier deed, dus tijdens het gesprek aan hem vragen.
Aan het eind van het gesprek vroeg ze ook eerst aan Ingel en daarna aan ons of we nog vragen hadden. Heel goed!
Juf Gwenda merkte ook nog op dat Ingel veel spanning op zijn armen en schouders heeft, ook tijdens rennen en gymmen. Hij is heel vaak helemaal bezweet, de andere kinderen niet. Mama, als jij hier bent, wil jij eens kijken wat jou opvalt? (Jan Jaap herkent dit overigens van zichzelf).
Fijne motoriek is ook nog niet heel goed, maar schrijven gaat al veel netter dan aan het begin van het schooljaar. Ook dan heeft hij te veel spanning op armen en handen. Thuis maakte hij een kleurplaat voor sinterklaas en hij zei: inkleuren is goed voor de fijne motoriek, zei de juf.
Sinterklaas
Ingel is nog gelovig. St.Klaas kwam afgelopen zaterdag aan op Bonaire en toen mocht hij ’s avonds een schoen zetten. Zondagavond mocht dat van mij ook (het is nog maar een week, dus ik vond dat hij elke avond zijn schoen mag zetten. Heb al een paar weken geleden snoepjes gekocht, want hier op Bonaire zijn sommige spullen snel uitverkocht en dan nergens meer te krijgen. De chocoladeletters liggen al weken verstopt in de koelkast).
Maar toen Ingel dus zondagavond weer zijn schoen mocht zetten, zei hij: mag dat van Sinterklaas? Ik : ja hoor!
Hij: oké, maar alleen vanavond nog hoor!
Hij heeft ook een verlanglijstje geschreven, op eigen initiatief en heel bescheiden: 4 items: een vliegtuig van lego, een frisbee, een vlieger en een bal!
Alleen het vliegtuig is hier niet te krijgen, de rest krijgt hij van de Sint. (Dus mocht iemand een kadootje mee willen nemen voor Ingel, hij wil graag een vliegtuig van lego!)
Ingel en God
Ingel en zijn vriendje zaten bij mij achterin de auto, op weg naar de naschoolse opvang.
We kwamen langs een diepe regenplas. Jeetje, moet je die zien, zei Ingel. Hoe diep is die?
Vriendje: heel diep, wel zo diep als jij!
Ingel: zo diep als mijn papa?
Vriendje: zo diep als de lantaarnpaal!
Ingel: zo diep als de wolken!
Vriendje: zo diep als de zon!
Ingel: zo diep als naar God?
Vriendje: nee, dat kan niet! Je bedoelt zo diep als naar de hemel, maar dat kan niet!
Je kan naar boven of onder de grond. Wij gaan allemaal onder de grond, maar onze voornaam en onze achternaam gaan naar boven, naar God. En onze botten. En dan gooit Hij ze weg, denk ik, dat weet ik niet.
Hé, moet je die hond daar zien! (En het gesprek neemt een andere wending).
Werk
We zijn deze weken heel druk. Vanaf volgende week wordt het rustiger en per 20 dec. houden we vakantie. Dan gaan we ook verhuizen trouwens.
Deze week is er iemand uit Nl. over, die meewerkt aan het AWZI-project en JJ heeft heel veel vergaderingen met hem en allerlei andere partijen.
Daarnaast is deze zaterdag de open dag van het project Jongeren op de Kunuku. Maaike is heel druk met de voorbereidingen, maar JJ is hier natuurlijk ook bij betrokken. Hopelijk gaat het zaterdag niet regenen! (zie weblog: http://www.jongeren-op-de-kunuku.blogspot.com/).
We hebben een offerte ingediend voor Projectleiding duurzaam bodembeheer. We gaan dan voor de 3 eilanden (Bonaire, Saba, St. Eustatius) beleid opstellen voor duurzaam bodembeheer en ook al projecten bedenken en opstarten om de bodem te verbeteren. Hierin past ook een project over geiten, want zij bedreigen de bodem: eten planten en jonge bomen op, zodat de bodem kaal wordt en gevoelig voor erosie = stof. Deze klus begint in januari en duurt het hele jaar.
Ingel
Ingel: “Hoe duur is die pen?”
Maaike: “1 gulden 80”
Ingel: “Hé, dat is net zo duur als 1 dollar!”
Drie dagen geleden hadden we het over de waarde van de dollar. Dat heeft hij dus onthouden!
Hij is bezig met letters, vraagt bijvoorbeeld of een woord met een F of met een V wordt geschreven.
Ingel: “Soms maak ik fouten”
Maaike: “Maar dat mag, je moet het nog leren! – Trouwens, waarmee schrijf je Fout?”
Ingel: “Met een V.”
Maaike: “Nee, met een F.”
Ingel: “Maar als ik een foutje maak, schrijft de juf een v in mijn schrift!”
Dat klopt, de juf zet dan een soort vinkje neer. Ingel herkent dat als een V!
We hebben het eerste portfolio gesprek gehad in groep 3. Spannend hoor, nu gaat het echt over schrijven en rekenen. Nou, hij is heel snel met rekenen en ook met schrijven. Hij let goed op en stelt goeie vragen.
Het gesprek had echt de vorm van een functioneringsgesprek. De juf vertelde dat Ingel altijd snel klaar is met rekenen en of hij dan extra werk zou willen doen. Ingel: Ja, sommen!
Ik vind het heel leuk dat de juf dat op deze manier deed, dus tijdens het gesprek aan hem vragen.
Aan het eind van het gesprek vroeg ze ook eerst aan Ingel en daarna aan ons of we nog vragen hadden. Heel goed!
Juf Gwenda merkte ook nog op dat Ingel veel spanning op zijn armen en schouders heeft, ook tijdens rennen en gymmen. Hij is heel vaak helemaal bezweet, de andere kinderen niet. Mama, als jij hier bent, wil jij eens kijken wat jou opvalt? (Jan Jaap herkent dit overigens van zichzelf).
Fijne motoriek is ook nog niet heel goed, maar schrijven gaat al veel netter dan aan het begin van het schooljaar. Ook dan heeft hij te veel spanning op armen en handen. Thuis maakte hij een kleurplaat voor sinterklaas en hij zei: inkleuren is goed voor de fijne motoriek, zei de juf.
Sinterklaas
Ingel is nog gelovig. St.Klaas kwam afgelopen zaterdag aan op Bonaire en toen mocht hij ’s avonds een schoen zetten. Zondagavond mocht dat van mij ook (het is nog maar een week, dus ik vond dat hij elke avond zijn schoen mag zetten. Heb al een paar weken geleden snoepjes gekocht, want hier op Bonaire zijn sommige spullen snel uitverkocht en dan nergens meer te krijgen. De chocoladeletters liggen al weken verstopt in de koelkast).
Maar toen Ingel dus zondagavond weer zijn schoen mocht zetten, zei hij: mag dat van Sinterklaas? Ik : ja hoor!
Hij: oké, maar alleen vanavond nog hoor!
Hij heeft ook een verlanglijstje geschreven, op eigen initiatief en heel bescheiden: 4 items: een vliegtuig van lego, een frisbee, een vlieger en een bal!
Alleen het vliegtuig is hier niet te krijgen, de rest krijgt hij van de Sint. (Dus mocht iemand een kadootje mee willen nemen voor Ingel, hij wil graag een vliegtuig van lego!)
Ingel en God
Ingel en zijn vriendje zaten bij mij achterin de auto, op weg naar de naschoolse opvang.
We kwamen langs een diepe regenplas. Jeetje, moet je die zien, zei Ingel. Hoe diep is die?
Vriendje: heel diep, wel zo diep als jij!
Ingel: zo diep als mijn papa?
Vriendje: zo diep als de lantaarnpaal!
Ingel: zo diep als de wolken!
Vriendje: zo diep als de zon!
Ingel: zo diep als naar God?
Vriendje: nee, dat kan niet! Je bedoelt zo diep als naar de hemel, maar dat kan niet!
Je kan naar boven of onder de grond. Wij gaan allemaal onder de grond, maar onze voornaam en onze achternaam gaan naar boven, naar God. En onze botten. En dan gooit Hij ze weg, denk ik, dat weet ik niet.
Hé, moet je die hond daar zien! (En het gesprek neemt een andere wending).
Werk
We zijn deze weken heel druk. Vanaf volgende week wordt het rustiger en per 20 dec. houden we vakantie. Dan gaan we ook verhuizen trouwens.
Deze week is er iemand uit Nl. over, die meewerkt aan het AWZI-project en JJ heeft heel veel vergaderingen met hem en allerlei andere partijen.
Daarnaast is deze zaterdag de open dag van het project Jongeren op de Kunuku. Maaike is heel druk met de voorbereidingen, maar JJ is hier natuurlijk ook bij betrokken. Hopelijk gaat het zaterdag niet regenen! (zie weblog: http://www.jongeren-op-de-kunuku.blogspot.com/).
We hebben een offerte ingediend voor Projectleiding duurzaam bodembeheer. We gaan dan voor de 3 eilanden (Bonaire, Saba, St. Eustatius) beleid opstellen voor duurzaam bodembeheer en ook al projecten bedenken en opstarten om de bodem te verbeteren. Hierin past ook een project over geiten, want zij bedreigen de bodem: eten planten en jonge bomen op, zodat de bodem kaal wordt en gevoelig voor erosie = stof. Deze klus begint in januari en duurt het hele jaar.
dinsdag 23 november 2010
Drie jaar op Bonaire
Op 17 november 2007 zijn we aangekomen op Bonaire. Dat is dus al weer drie jaar geleden! Daarover mijmerend kregen we het idee een echte evaluatie schrijven voor op de weblog. Ook leuk voor onszelf om terug te blikken!
Ingel
Toen we aankwamen was Ingel nog net drie jaar. Hij ging hier dus voor het eerst naar de basisschool. Ingel kennende vond hij dat in het begin toch wel spannend, maar gelukkig was Mychel daar, een ontzettend lieve leraar. En Ingel had meteen een beste vriend: Lex, die tegelijk met hem aan school begon.

Ingel doet het goed op school en heeft een paar leuke vriendjes. Vakanties duren wat hem betreft vaak te lang: Wanneer mag ik weer eens naar school? In groep twee had hij Saskia, waar het ook goed mee klikte, en ook de juf van groep drie, Gwenda, is een leuke meid. Ingel is leergierig en kan al goed lezen en vooral goed rekenen (zeggen wij als trotse ouders).
Hij heeft hier leren zwemmen, en dat gaat echt anders dan in Nederland: in een buitenzwembad in een hotel, of in de zee! Ook nu hij zijn A-diploma al heeft en geen zwemles meer krijgt, gaat hij regelmatig in zee zwemmen met Jan Jaap.
Hij is wel heel voorzichtig, want ze gaan zwemmen aan een rotskust, met soms hoge golven. Je moet dan goed uitkijken. Hij is laatst uit zichzelf uit de zee gegaan, toen hij het te gevaarlijk vond. Hij gaat niet over zijn grenzen heen.
Op deze foto Ingel nu, de eerste twee foto's zijn van eind 2007 en begin 2008.
Hij wil zijn haar lang laten groeien. Straks wordt hij een blonde zeegod!
Vrienden
Via het werk en via school doe je natuurlijk het snelst vrienden op. Zo hebben we goede contacten met de ouders van Ingel’s grote vriend Lex: Monique en Alex.
Jan Jaap heeft via het werk al veel mensen leren kennen. Af en toe drinkt hij met hen een biertje bij een lokale ‘snack’.
Een grote vriend is Edshel. Als er problemen zijn met het huis, is hij de eerste die we bellen. Hij houdt net zo veel van bomen en planten als Jan Jaap en Ingel.
Werk
Maaike was de eerste die een betaalde baan vond. Ruim een jaar werkte ze bij een computerbedrijf op kantoor. Jan Jaap had ook al snel werk gevonden, doordat hij een gesprek had met het hoofd van de dienst Landbouw. Daar kwam hij een Amerikaans echtpaar tegen dat een tuinbouwbedrijf met hydrocultuur wilde starten. In het eerste gesprek met hen was Jan Jaap heel kritisch en raadde hen aan eerst een jaar proef te draaien in een kleine kas. Jan Jaap dacht dat hij nooit meer wat van hen zou horen, maar de volgende dag werd hij aangenomen. Als manager heeft hij een jaar lang groenten en kruiden gekweekt. Door de kredietcrisis verloren de eigenaren veel geld op Wall street. Ze hadden geen geld meer om de volgende stap te maken naar een groter bedrijf. Dit is jammer want het was een leuk project, met heerlijke groenten en heel veel enthousiaste bezoekers. Op de foto een 'stacker' vol met heerlijke basilicum.
Samen hebben we stichting KibraHacha opgericht. (Zie weblog)
De missie: Bescherming en verbetering van de natuur en het milieu van Bonaire middels het initiëren en het zelfstandig of in opdracht van derden uitvoeren van projecten op het terrein van natuur, landbouw, gebiedsontwikkeling en milieu.
Sinds begin 2009 werken Jan Jaap en Maaike beide voor deze stichting.
Projecten die we de afgelopen jaren hebben uitgevoerd:
• Analyse van de stofproblematiek op Bonaire;
• Beplantingsplan Cultuurpark Mangazina di Rei;
• Jongeren op de Kunuku - een werkervaringsproject. (Zie weblog). Twee middagen in de week gaat Jan Jaap met een groep jongeren naar de kunuku (boerderij) van Edshel, waar ze bomen en groenten kweken. Ook gaan ze soms bij andere 'groene' bedrijven op bezoek.
We willen ook graag een onderzoek doen naar de mogelijkheden van duurzame landbouw op Bonaire. Voor dit project zijn we aan het lobbyen.
Sommige activiteiten die we binnen stichting KibraHacha uitvoerden, passen beter binnen een bedrijf. Daarom hebben we onlangs Wayaká Advies B.V. opgericht. Projecten die we vanuit Wayaká Advies uitvoeren zijn:
• Projectmedewerker ter realisering van de afvalwaterzuiveringsinstallatie Bonaire;
• Technische assistentie project Nieuwe arbeidsplaatsen en zelfvoorzienende landbouw (verwerking van het gezuiverde afvalwater van de AWZI in de landbouw); door met het afvalwater veevoer te verbouwen, komt er goedkoop voer voor de geiten.
• Projectadvisering en uitvoering Natuurplan binnen het project Duurzaam Bonaire van het toeristenbureau; als CO2-compensatie worden bomen geplant in het nationale park Washington-Slagbaai.
• Natuurplan landgoed Wanapa. Ook hier worden bomen geplant en er komt een wandelroute over het terrein, met informatie over bomen en dieren.
Het gaat zo goed dat we de laatste tijd regelmatig nieuw werk aangeboden krijgen. Zo veel zelfs dat we nu keuzes kunnen maken voor werk wat het beste bij ons past.
Wonen
Toen we aankwamen hadden we woonruimte geregeld voor de eerste 5 dagen. Daarna zou het allemaal wel goed komen….. Nou, dat hadden we geweten. Gelukkig waren Danilo en Heleen, de beheerders van Cultuurpark Mangazina di Rei zo vriendelijk ons een paar weken in hun huis te laten logeren. Daarna vonden we een huurhuis in het dorp Rincon. Begin 2008 kochten we het prachtige huisje in de wijk Hato in de ‘hoofdstad’ Kralendijk (foto links). Hier hebben we heel goed gewoond, maar omdat we thuis werken, hebben we toch iets meer ruimte nodig. We hebben dit huis nu verkocht en gaan binnenkort in een superhuis wonen, met zwembad! (foto rechts)
We hopen een perceel bovenop Santa Barbara (heuvel in Kralendijk). Daar willen we ons nieuwe huis bouwen.
Contact met vrienden en familie in Nederland
Via de weblog houden we de mensen op de hoogte zo veel we kunnen. Ook via email hebben we contact met familie en vrienden. Met Maaike’s ouders en zussen skypen we regelmatig.
Jan Jaap’s broer Joep en Maaike’s ouders en zus Renée zijn op bezoek geweest. Binnenkort komt Maaike’s zus Janneke ook kijken. (Grote) Ingel en zijn vrouw Erika en Christel en Dannie wilden ook graag zien hoe we wonen. Zij zijn ook langs geweest op Bonaire.
De grote vriendin van Ingel uit Nederland is hem nog niet vergeten. Saar stuurt af en toe cadeautjes en ze hebben ook al een keer geskyped. Als we in Nederland zijn, proberen we ook altijd met haar en haar familie af te spreken en ze gaan dan spelen alsof ze elkaar gisteren nog gezien hebben.
Toekomst
We hebben het met zijn drieën heel erg naar ons zin op Bonaire en gelukkig ook met elkaar! Straks wonen we in ons superhuis bovenop de berg, waar we nog meer kunnen genieten van de rust van Bonaire.
Ook willen we lekker blijven werken, maar vooral niet te hard! We wonen niet voor niets op een Antilliaans eiland.
Ingel is de enige die af en toe naar Nederland terug zou willen, bijvoorbeeld om eens een keer te schaatsen. Hij zal vast in Nederland gaan studeren als het zover is.
Maar zoals het er nu voor staat blijven we nog jaren op Bonaire.
Ingel
Toen we aankwamen was Ingel nog net drie jaar. Hij ging hier dus voor het eerst naar de basisschool. Ingel kennende vond hij dat in het begin toch wel spannend, maar gelukkig was Mychel daar, een ontzettend lieve leraar. En Ingel had meteen een beste vriend: Lex, die tegelijk met hem aan school begon.

Ingel doet het goed op school en heeft een paar leuke vriendjes. Vakanties duren wat hem betreft vaak te lang: Wanneer mag ik weer eens naar school? In groep twee had hij Saskia, waar het ook goed mee klikte, en ook de juf van groep drie, Gwenda, is een leuke meid. Ingel is leergierig en kan al goed lezen en vooral goed rekenen (zeggen wij als trotse ouders).
Hij heeft hier leren zwemmen, en dat gaat echt anders dan in Nederland: in een buitenzwembad in een hotel, of in de zee! Ook nu hij zijn A-diploma al heeft en geen zwemles meer krijgt, gaat hij regelmatig in zee zwemmen met Jan Jaap.
Hij wil zijn haar lang laten groeien. Straks wordt hij een blonde zeegod!
Vrienden
Via het werk en via school doe je natuurlijk het snelst vrienden op. Zo hebben we goede contacten met de ouders van Ingel’s grote vriend Lex: Monique en Alex.
Jan Jaap heeft via het werk al veel mensen leren kennen. Af en toe drinkt hij met hen een biertje bij een lokale ‘snack’.
Een grote vriend is Edshel. Als er problemen zijn met het huis, is hij de eerste die we bellen. Hij houdt net zo veel van bomen en planten als Jan Jaap en Ingel.
Werk
Maaike was de eerste die een betaalde baan vond. Ruim een jaar werkte ze bij een computerbedrijf op kantoor. Jan Jaap had ook al snel werk gevonden, doordat hij een gesprek had met het hoofd van de dienst Landbouw. Daar kwam hij een Amerikaans echtpaar tegen dat een tuinbouwbedrijf met hydrocultuur wilde starten. In het eerste gesprek met hen was Jan Jaap heel kritisch en raadde hen aan eerst een jaar proef te draaien in een kleine kas. Jan Jaap dacht dat hij nooit meer wat van hen zou horen, maar de volgende dag werd hij aangenomen. Als manager heeft hij een jaar lang groenten en kruiden gekweekt. Door de kredietcrisis verloren de eigenaren veel geld op Wall street. Ze hadden geen geld meer om de volgende stap te maken naar een groter bedrijf. Dit is jammer want het was een leuk project, met heerlijke groenten en heel veel enthousiaste bezoekers. Op de foto een 'stacker' vol met heerlijke basilicum.
Samen hebben we stichting KibraHacha opgericht. (Zie weblog)
De missie: Bescherming en verbetering van de natuur en het milieu van Bonaire middels het initiëren en het zelfstandig of in opdracht van derden uitvoeren van projecten op het terrein van natuur, landbouw, gebiedsontwikkeling en milieu.
Sinds begin 2009 werken Jan Jaap en Maaike beide voor deze stichting.
Projecten die we de afgelopen jaren hebben uitgevoerd:
• Analyse van de stofproblematiek op Bonaire;
• Beplantingsplan Cultuurpark Mangazina di Rei;
• Jongeren op de Kunuku - een werkervaringsproject. (Zie weblog). Twee middagen in de week gaat Jan Jaap met een groep jongeren naar de kunuku (boerderij) van Edshel, waar ze bomen en groenten kweken. Ook gaan ze soms bij andere 'groene' bedrijven op bezoek.
We willen ook graag een onderzoek doen naar de mogelijkheden van duurzame landbouw op Bonaire. Voor dit project zijn we aan het lobbyen.
Sommige activiteiten die we binnen stichting KibraHacha uitvoerden, passen beter binnen een bedrijf. Daarom hebben we onlangs Wayaká Advies B.V. opgericht. Projecten die we vanuit Wayaká Advies uitvoeren zijn:
• Projectmedewerker ter realisering van de afvalwaterzuiveringsinstallatie Bonaire;
• Technische assistentie project Nieuwe arbeidsplaatsen en zelfvoorzienende landbouw (verwerking van het gezuiverde afvalwater van de AWZI in de landbouw); door met het afvalwater veevoer te verbouwen, komt er goedkoop voer voor de geiten.
• Projectadvisering en uitvoering Natuurplan binnen het project Duurzaam Bonaire van het toeristenbureau; als CO2-compensatie worden bomen geplant in het nationale park Washington-Slagbaai.
• Natuurplan landgoed Wanapa. Ook hier worden bomen geplant en er komt een wandelroute over het terrein, met informatie over bomen en dieren.
Het gaat zo goed dat we de laatste tijd regelmatig nieuw werk aangeboden krijgen. Zo veel zelfs dat we nu keuzes kunnen maken voor werk wat het beste bij ons past.
Wonen
Toen we aankwamen hadden we woonruimte geregeld voor de eerste 5 dagen. Daarna zou het allemaal wel goed komen….. Nou, dat hadden we geweten. Gelukkig waren Danilo en Heleen, de beheerders van Cultuurpark Mangazina di Rei zo vriendelijk ons een paar weken in hun huis te laten logeren. Daarna vonden we een huurhuis in het dorp Rincon. Begin 2008 kochten we het prachtige huisje in de wijk Hato in de ‘hoofdstad’ Kralendijk (foto links). Hier hebben we heel goed gewoond, maar omdat we thuis werken, hebben we toch iets meer ruimte nodig. We hebben dit huis nu verkocht en gaan binnenkort in een superhuis wonen, met zwembad! (foto rechts)
We hopen een perceel bovenop Santa Barbara (heuvel in Kralendijk). Daar willen we ons nieuwe huis bouwen.
Contact met vrienden en familie in Nederland
Via de weblog houden we de mensen op de hoogte zo veel we kunnen. Ook via email hebben we contact met familie en vrienden. Met Maaike’s ouders en zussen skypen we regelmatig.
Jan Jaap’s broer Joep en Maaike’s ouders en zus Renée zijn op bezoek geweest. Binnenkort komt Maaike’s zus Janneke ook kijken. (Grote) Ingel en zijn vrouw Erika en Christel en Dannie wilden ook graag zien hoe we wonen. Zij zijn ook langs geweest op Bonaire.
De grote vriendin van Ingel uit Nederland is hem nog niet vergeten. Saar stuurt af en toe cadeautjes en ze hebben ook al een keer geskyped. Als we in Nederland zijn, proberen we ook altijd met haar en haar familie af te spreken en ze gaan dan spelen alsof ze elkaar gisteren nog gezien hebben.
Toekomst
We hebben het met zijn drieën heel erg naar ons zin op Bonaire en gelukkig ook met elkaar! Straks wonen we in ons superhuis bovenop de berg, waar we nog meer kunnen genieten van de rust van Bonaire.
Ook willen we lekker blijven werken, maar vooral niet te hard! We wonen niet voor niets op een Antilliaans eiland.
Ingel is de enige die af en toe naar Nederland terug zou willen, bijvoorbeeld om eens een keer te schaatsen. Hij zal vast in Nederland gaan studeren als het zover is.
Maar zoals het er nu voor staat blijven we nog jaren op Bonaire.
zondag 12 september 2010
Wereldnieuws: brand op Bonaire
Van verschillende lieve mensen kregen we bezorgde mailtjes: hebben jullie last van de grote brand bij het olieoverslagbedrijf BOPEC?
Het antwoord is gelukkig nee, de wind staat de goeie kant op: op Curaçao hebben ze er meer last van. Het bedrijf staat ook gelukkig ver buiten de twee dorpen op Bonaire. Nadeel: het staat wel vlak naast het mooie Goto meer, waar veel flamingo's voorkomen, en naast Nationaal Park Washnington-Slagbaai.
We waren wel onder de indruk van het vuur en de kilometershoge wolkenpartijen:
's Ochtends zag het er nog mooi en sprookjesachtig uit. Deze foto van de witte rookwolk is gemaakt vanuit onze tuin. Aan het eind van de middag was de wolk vies zwart. Omdat er weinig wind was, bleef de wolk boven Bonaire hangen. We waren bang voor regen waarmee het vieze roet op ons zou neerslaan. Uiteindelijk stak de wind gelukkig wel op. Helaas richting Curaçao, waar ze last hadden van zwarte regen!
Ingel vond het allemaal heel indrukwekkend en wilde dingen weten als: hoe hoog zijn de vlammen? hoe heet is het vuur? hoe hoog zijn de wolken?
De oorzaak is waarschijnlijk blikseminslag. Dus daar wil Ingel ook alles over weten: hoe ontstaat onweer en bliksem? Hoe heet is bliksem? Etc.
Hij zit nu een paar weken in groep 3 (oude 1e klas) en leert lezen en rekenen. Hij vindt het fantastisch en is al druk boekjes uit de bieb aan het verslinden. Net als zijn papa en mama. We zijn helemaal gelukkig als we met zijn drieën in ons grote bed liggen met allemaal een boekje.
Het antwoord is gelukkig nee, de wind staat de goeie kant op: op Curaçao hebben ze er meer last van. Het bedrijf staat ook gelukkig ver buiten de twee dorpen op Bonaire. Nadeel: het staat wel vlak naast het mooie Goto meer, waar veel flamingo's voorkomen, en naast Nationaal Park Washnington-Slagbaai.
We waren wel onder de indruk van het vuur en de kilometershoge wolkenpartijen:
's Ochtends zag het er nog mooi en sprookjesachtig uit. Deze foto van de witte rookwolk is gemaakt vanuit onze tuin. Aan het eind van de middag was de wolk vies zwart. Omdat er weinig wind was, bleef de wolk boven Bonaire hangen. We waren bang voor regen waarmee het vieze roet op ons zou neerslaan. Uiteindelijk stak de wind gelukkig wel op. Helaas richting Curaçao, waar ze last hadden van zwarte regen!
Ingel vond het allemaal heel indrukwekkend en wilde dingen weten als: hoe hoog zijn de vlammen? hoe heet is het vuur? hoe hoog zijn de wolken?
De oorzaak is waarschijnlijk blikseminslag. Dus daar wil Ingel ook alles over weten: hoe ontstaat onweer en bliksem? Hoe heet is bliksem? Etc.
Hij zit nu een paar weken in groep 3 (oude 1e klas) en leert lezen en rekenen. Hij vindt het fantastisch en is al druk boekjes uit de bieb aan het verslinden. Net als zijn papa en mama. We zijn helemaal gelukkig als we met zijn drieën in ons grote bed liggen met allemaal een boekje.
vrijdag 27 augustus 2010
We staan in de krant!
Jan Jaap is geïnterviewd door de lokale Engelstalige krant, die elke 2 weken uitkomt: Bonaire Reporter.
Ze hebben een heel leuke rubriek, die bijna iedereen op het eiland leest: On the island since..../Born on Bonaire..., waarbij inwoners van Bonaire geïnterviewd worden.
Klik hier en kijk op blz. 4: On the island since....
Ze hebben een heel leuke rubriek, die bijna iedereen op het eiland leest: On the island since..../Born on Bonaire..., waarbij inwoners van Bonaire geïnterviewd worden.
Klik hier en kijk op blz. 4: On the island since....
donderdag 12 augustus 2010
Natuur op Bonaire
Een taki boom op kunuku Gurubu. Deze inheemse fruitboom is meer dan 100 jaar oud. Van de vruchten in de vorm van een pruim wordt het vruchtvlees aan de buitenkant gegeten en de noot (pit) wordt gekookt en in het eten verwerkt.
Ingel heeft een mooie zee-appel gevonden. Hij is gek op het verzamelen van schelpen.
Ingel heeft een mooie zee-appel gevonden. Hij is gek op het verzamelen van schelpen.
zaterdag 7 augustus 2010
Vakantie op Curaçao
In de laatste week van de grote vakantie van Ingel zijn we drie dagen naar Curaçao geweest. De hoge brug vond Ingel prachtig, maar het allermooist was de struisvogelboerderij. We kregen een tour over de boerderij, waar we de vogels mochten voeren, op een ei mochten gaan staan en luisteren of het wel een echt ei was (dan hoor je het klotsen). De belangrijkste dingen die we geleerd hebben: struisvogels kunnen wel 80 km per uur rennen! Wie Ingel een beetje kent, begrijpt dat hij dit heel erg indrukwekkend vindt! Verder zijn ze heel erg dom, zei de gids. De eieren kunnen een gewicht tot 200 kg. dragen, maar je kan ze niet laten vallen, dan gaan ze kapot.
Jan Jaap heeft ook veel boerderijen bezocht en mensen gesproken voor zijn werk.
dinsdag 6 juli 2010
Weekendje Slagbaai
Met een aantal vrienden zijn we een weekendje op Slagbaai wezen kamperen. Alle ingredienten waren er: zon, zee, bbq en een kampvuur! We dachten dat ons luchtbed lek was. Dat bleek niet het geval. Maar er is een nieuwe mooie traditie bij: met zijn allen op een dubbel luchtbed in zee.
Ingel en zijn vriend Yorick
Jan Jaap en zijn vriendin Melissa
Abonneren op:
Posts (Atom)

